vertellen hoe erg de situatie was geworden.”
Ik herinnerde me vreemde telefoontjes.
Ontbrekende documenten.
Onverklaarbare reizen.
« Uiteindelijk had ik meer schulden dan ik kon terugbetalen, » zei hij. « Sommige betrokkenen begonnen me onder druk te zetten. Ze wisten waar we woonden. Ze wisten naar welke school Miles ging. »
Zijn stem trilde.
“Ik raakte ervan overtuigd dat als iedereen geloofde dat ik er niet meer was, de problemen die met mij te maken hadden ook wel eens zouden verdwijnen.”
Ik staarde hem aan.
“Dus je bent verdwenen.”
Grant knikte.
“Ik dacht dat
