ik je beschermde.”
Een wrange lach ontsnapte me.
« Je liet je vijfjarige zoon geloven dat zijn vader nooit meer thuis zou komen, en dat noemde je bescherming? »
“Ik was bang.”
“Ik ook.”
Hij deinsde achteruit.
“Ik was bang elke keer dat Miles huilend wakker werd. Ik was bang als er rekeningen binnenkwamen die ik niet begreep. Ik was bang elke keer dat er iemand van de kustwacht belde. Jarenlang heb ik me afgevraagd of je ergens bang en alleen was.”
Grant veegde zijn ogen af.
“Ik heb geld overgemaakt via
