jaar lang dit gesprek vermeden. »
Zijn ogen sloegen neer.
« Ik weet. »
Nadat Miles in slaap was gevallen, ontmoette ik Grant op een rustige binnenplaats vlakbij de lobby.
Er waren andere gasten in de buurt, precies zoals ik het wilde.
Grant zat tegenover me en vouwde zijn handen.
“Voordat ik verdween, ging het slecht met mijn bedrijf.”
Ik bleef stil.
Hij vervolgde.
“Ik leende geld van particuliere investeerders omdat ik dacht dat ik alles kon redden. Ik bleef steeds grotere risico’s nemen omdat ik me te veel schaamde om je te
