had dan je moeder.” Ik hield mijn stem kalm terwijl mijn moeder een paar meter verderop deed alsof ze het aanrecht afveegde. “Dat was haar noodfonds, Lauren. Haar koelkast is net kapot gegaan.” “Waarom heeft je moeder al dat geld nodig? Ze is met pensioen. Wat moet ze eraan uitgeven?”
Ik sloot even mijn ogen. Ik dacht aan mijn scheiding, hoe die ervoor had gezorgd dat ik jarenlang aan mijn oordeel over mensen had getwijfeld. Bij Lauren had ik echter geen enkele twijfel. Ik kon precies zien wie ze was.
