Marco is 42 en staat al bijna vijftien jaar elke dag op de wagen. Hij vertrekt meestal met trots naar zijn werk, maar de laatste tijd merkt hij dat zijn kinderen dat anders zien. Nu ze in de puberteit zitten, schamen ze zich steeds vaker voor wat hun vader doet.
Dat doet pijn, maar Marco laat zich er niet door uit het veld slaan. Voor hem is dit werk belangrijk: je houdt samen de stad draaiende. Dat besef hebben zijn kinderen misschien nog niet.
Als hij met zijn kinderen praat
