keek naar beneden.
“Omdat ze dacht dat ze niet meer welkom was.”
Ik voelde tranen.
Want misschien was dat de grootste tragedie.
Niet dat Laura verdwenen was.
Maar dat niemand de deur had geopend.
DE WAARHEID OVER PAPA
Diezelfde avond ging ik naar mijn vader.
Hij keek televisie toen ik binnenkwam.
“Emelia.”
“Je bent vroeg deze week.”
Ik legde de houten zonnebloem op zijn tafel.
Zijn gezicht veranderde onmiddellijk.
“Waar heb je dat vandaan?”
“Heb jij Laura nog gezien na 1986?”
“Nee.”
De leugen kwam te snel.
Ik legde de
