Ik zag mijn moeder al voor me, staand aan het aanrecht, een recept lezend dat ze waarschijnlijk al uit haar hoofd kende.
Het klinkt misschien dwaas om emotioneel te worden over een keukenapparaat.
Maar soms hecht verdriet zich aan alledaagse voorwerpen.
Een mok met een barstje.
Een trui.
Een handgeschreven recept.
Een crèmekleurige mixer.
Toen Denise erom vroeg, deed ik iets ongebruikelijks.
Ik zei nee.
“Denise, die leen ik liever niet uit. Die was van mijn moeder.”
Ze lachte zachtjes, bijna alsof ze dacht dat ik overdreef.
“Ach kom op
