zich aan.
“Ik weet.”
Ik had die cheque bijna willen inlijsten.
In plaats daarvan hielp ik haar met het dragen van de tafels.
Want ondanks alles probeerde ik het afstudeerfeest van haar nichtje niet te verpesten.
Dat was nooit de bedoeling.
Ik wilde Denise laten begrijpen dat het lenen van andermans spullen verantwoordelijkheid met zich meebrengt.
Ze nam de koelbox mee.
De slowcooker.
Beide klaptafels.
Toen keek ze weer naar mijn garage.
“Mag ik ook uw drankdispenser voor buiten lenen?”
Ik pakte mijn pen.
“Ik voeg het toe.”
Ze kreunde.
