glimlach werd breder.
“Dankjewel! Ik breng het zaterdag terug.”
“Maak het schoon voordat u het terugbrengt.”
“Natuurlijk.”
Ze nam het mee.
Ik stond daar toe te kijken hoe ze met de mixer van mijn moeder in haar armen over het gazon liep.
Al mijn instincten zeiden me dat ik een fout had gemaakt.
Drie dagen later besefte ik pas hoe groot die fout was geweest.
Zaterdagmorgen opende ik mijn voordeur en zag ik de mixer naast de deurmat staan.
Denise had niet aangeklopt.
Ze had het niet teruggegeven.
Ze had
