weglopen makkelijker is dan onder ogen zien wat ze hebben gedaan. »
Zijn glimlach verdween.
“Hebben we elkaar al eens ontmoet?”
Ik stond op.
“Misschien herinner ik je alleen maar aan iemand die je hebt achtergelaten.”
Hij staarde me enkele seconden aan.
Toen verscheen er een uitdrukking van herkenning op zijn gezicht.
Ik liep weg voordat hij mijn naam kon uitspreken.
## Het moment waarop hij zich niet langer kon verbergen
De volgende middag waren Miles en ik bij het zwembad van het hotel toen Grant en Sienna weer verschenen.
Ik wilde
