ze op met goede moed, en elke avond kwam ze thuis met krachtige schouders.
Op een conventionele dinsdag besloot ze haar oude korte uit te wassen voordat ze het weggooide. Terwijl ze de zakken leegmaakte, voelden ze iets van papier.
Een kleine envelop.
Camille voorop. Ze hadden die daar nooit eerder gezien.
Met de grootste vingers openden ze de zoom.
Binnenin zat een briefje.
Er stond maar één zin op:
“Vriendelijkheid heeft soms een prijs, maar is nooit tevergeefs.”
Daaronder stond een naam.
Élise.
Camille ging langzaam op de rand
