Als jij zomaar producten weggeeft, kan ik je hier niet laten werken.”
Een uur later stond Camille buiten met haar jas dichtgeknoopt, haar laatste loon in een envelop en de kleine haarspeld in haar hand.
Ze voelde zich vernederd.
Boos ook.
Maar vooral leeg.
Ze hadden iemand geholpen. En toch was ze degene die alles versloeg.
De dagen daarna zochten Camille naar werk. Ze liep van winkel naar winkel, vulde formulieren in en glimlachte beleefd tegen mensen die haar beloofde “nog iets te laten weten”.
Niemand belde.
Elke ochtend stond
