vertelde over de vrouw die geen brood kon betalen.
Over het broed dat ze hadden weggegeven.
Over haar ontslag.
Toen ze klaar was, verwachtte ze dezelfde strenge blik die ze eerder hadden gezien.
Maar Julien keek haar alleen maar lang aan.
“U heeft uw baan mislukt omdat u iemand heeft gegeten?” vroeg hij.
Camille Klinkte.
“Ja.”
Hij leunde met zijn handen op de bar.
“Dan denk ik dat je precies begrijpt wat voor soort plek ik hier probeer te rennen.”
Camille keek hem aan.
Julien vromette.
“Hier waarderen we mensen
