Een jongen op school bleef maar volhouden dat hij de broer van mijn zoon was – toen ik eindelijk zijn gezicht zag, zakten mijn benen bijna door mijn benen.

vragen te stellen.

Ik heb geen enkele begrafenis bijgewoond.

Geen klein doodskistje.

Ik heb er nog nooit een gezien.

Mark vertelde me dat hij alles regelde terwijl ik bewusteloos was, omdat hij niet wilde dat ik nog meer zou lijden dan ik al deed.

Ik geloofde hem.

Daarna heb ik al mijn liefde in Cole gestoken.

Hij groeide op tot een luidruchtig, koppig en grappig kind, dat me zelfs aan het lachen kon maken op dagen dat de pijn me nog steeds overviel.

Mark veranderde na zijn geboorte.

Hij werd