nepper” dan de eerste reeks afleveringen.
Zijn gevoel: de makers zullen inmiddels precies weten welke knoppen ze moeten indrukken om Monique’s karakter maximaal te laten ‘werken’ op televisie. Niet langer observeren wat er gebeurt, maar bedenken wat er moet gebeuren. Of, zoals Uriot het neerzet: dingen die zijn “bedacht” rondom haar.
Een tv-karakter dat om scènes vraagt
Reality-tv leeft van types waar je iets bij voelt. Je houdt ervan, je ergert je eraan, of je vindt het allemaal ongemakkelijk fascinerend. Uriot stelt dat Monique vooral als ‘karakter’ wordt ingezet: een
