Chocoladecake.
Niets ingewikkelds.
Geen overbodige versieringen.
Precies dezelfde cake die mijn moeder vroeger maakte.
Sophie mat de bloem af terwijl ik de natte ingrediënten klaarmaakte.
Vervolgens heb ik de kom vastgezet.
Ik klemde mijn vingers om de schakelaar.
Even aarzelde ik.
Toen heb ik hem aangezet.
De peddel begon te draaien.
Het vertrouwde gezoem vulde de keuken.
Sophie glimlachte.
“Het klinkt weer normaal.”
Ik keek naar de mixer.
“Dat klopt.”
Het beslag vormde zich langzaam.
En terwijl het gemengd werd, dacht ik aan mijn moeder.
Over al die gewone zondagen
