tevreden?”
“Erg.”
Ik ging naar binnen en kwam terug met de cheque voor de borg.
Ze bekeek het.
Toen fronste hij zijn wenkbrauwen.
“Waar zijn de rest?”
“Welke rust?”
“Het geld voor de mixer.”
“Dat was geen onderdeel van de aanbetaling.”
‘Je houdt hem echt?’
“Nee.”
Ik glimlachte.
“De reparatiewerkplaats is.”
Haar gezichtsuitdrukking veranderde.
Eerste irritatie.
Vervolgens schaamte.
En daaronder, misschien wel een klein beetje respect.
Ze stopte de aanbetalingscheque in haar zak.
“Dit hele gebeuren is nog steeds belachelijk.”
“Misschien.”
“Ik was er echt van overtuigd dat de mixer
