se.”
“Nou, het is kapot gegaan.”
Toen voegde ze er iets aan toe dat me nog meer verbaasde.
“En eerlijk gezegd heeft het mijn hele avond verpest. Er stonden mensen te wachten op taart.”
Enkele seconden lang zei ik niets.
Ze gaf mij de schuld.
Ze had mijn mixer geleend.
Ik negeerde het geluid van de haperende motor.
Ik bleef maar proberen het aan de praat te krijgen.
Ik heb het smerig teruggebracht.
Ik heb het buiten laten staan zonder iets te zeggen.
En op de een of andere manier
