Mijn 10-jarige zoon kwam terug van het toilet in het vliegtuig en fluisterde: « Mam… papa zit vooraan. »

te verstellen.

Ik zag het dunne, bleke litteken vlakbij zijn pols.

Het geluid in de cabine leek verdwenen.

Ik herinnerde me dat ik precies die wond in onze keuken had schoongemaakt, terwijl Grant grapte dat ik me te veel zorgen maakte.

Toen fluisterde de vrouw naast hem iets.

Hij glimlachte.

Zijn duim gleed over zijn blote ringvinger.

Ik hield mijn adem in.

## Het gezicht dat ik had beweend
Toen het vliegtuig landde, wachtte ik in plaats van me naar het gangpad te haasten.

Miles bleef in de buurt.

Enkele rijen