hem aan.
“Je vertelde me dat je weduwe/weduwnaar was.”
Grant zei niets.
Sienna kwam dichterbij.
“U zei dat uw vrouw jaren geleden is overleden.”
“Sienna, ik kan het uitleggen.”
Ze schudde haar hoofd.
“Nee. Ik denk dat je in je leven al genoeg dingen hebt uitgelegd.”
Haar ogen vulden zich met tranen, maar haar stem bleef beheerst.
“Je hebt geen nieuw leven opgebouwd. Je hebt je erin verscholen.”
Ze draaide zich om.
Grant ging na haar verder.
Toen stopte het.
Misschien begreep hij voor het eerst dat het najagen
