de muur om het glas schoon te maken. Tot mijn grote verrassend viel er een zware, verzegelde envelop achter de lijst vandaan. Op de voorkant stond mijn naam, geschreven in het vertrouwde, sierlijke handschrift van mijn vader.
Met bijnade handen opende ik de brief. Mijn vader schreef meer dan hoeveel hij van mij vasthield en hoe hij op mij was, maar de laatste alinea daad mijn adem stokken. “Mijn lieve meid,” stond er. “Ik laat dit huis alleen aan jou na, omdat ik je vader ben en ik zie wat
