was terwijl ik sliep.
Afgelopen dinsdag won de nieuwsgierigheid het eindelijk van de angst, en ik besloot de nacht niet voorbij te laten gaan zonder een antwoord.
Ik wachtte op het duidelijke klikje van het zolderslot, een geluid zo subtiel dat ik het niet had opgemerkt als ik niet zo mijn best had gedaan om te luisteren.
Ik glipte uit bed, mijn blote voeten bevroren op de houten vloer, en sloop naar de trap die naar de duisternis boven leidde.
Een deel van mij verwachtte hem aan te treffen
