naam was Jocelyn.
Ze was de volgende ochtend niet verdwenen.
Na hun derde date belde mijn vader me op.
Op de achtergrond klonk zachtjes muziek.
Toen hoorde ik hem lachen om iets wat Jocelyn had gezegd.
Voor het eerst in twaalf jaar klonk het huis niet langer als een plek die bevroren was in verdriet, wachtend op iemand die nooit meer zou terugkeren.
De echte vraag is dus: als iemand elke kans die je rouwende vader heeft om opnieuw lief te hebben vernietigt in naam van het beschermen van het
