verdedigen.
In plaats daarvan herinnerde ik me hoe defensief hij was geworden toen ik hem naar zijn dates vroeg.
Ik liet Rachel buiten haar kantoor achter en reed rechtstreeks naar het huis van mijn vader.
Hij antwoordde gekleed in een oude sweater en slippers.
Zijn haar was warrig en hij had donkere kringen onder zijn ogen.
‘Rachel heeft me nog geen antwoord gegeven,’ zei hij. ‘Heb ik iets verkeerds gedaan?’
De pijn in zijn stem klonk oprecht.
Zonder te antwoorden liep ik naar binnen.
Hij volgde me naar de woonkamer.
