hij in staat is.”
Daaronder stond een foto van Rachel die samen met mijn vader het restaurant verliet.
Het was duidelijk dat het vanaf de overkant van de straat was genomen.
Mijn maag trok samen.
‘Wanneer heb je dit gekregen?’ vroeg ik.
“Ongeveer 20 minuten nadat ik thuiskwam.”
Ik scrolde omhoog.
Er waren meer berichten.
Degene die ze verstuurde, kende Rachels adres.
Ze wisten waar ze werkte.
Ze kenden zelfs de naam van haar jongere broer, Graham.
Het laatste bericht was het ergst.
“Als je opnieuw contact met hem of
