Een jongen op school bleef maar volhouden dat hij de broer van mijn zoon was – toen ik eindelijk zijn gezicht zag, zakten mijn benen bijna door mijn benen.

opgevouwen brief tevoorschijn.

Mijn naam stond onderaan de lijst.

De handtekening leek op de mijne.

Bijna.

Maar de woorden die ik gebruikte, weerspiegelden helemaal niet wie ik ben.

En één zin in het bijzonder deed me het bloed in de aderen stollen.

De brief was gericht aan Beth met een formele bijnaam die ze in haar jeugd had gebruikt.

Een bijnaam die Mark alleen gebruikte als hij haar wilde irriteren.

Ik keek omhoog.

“Dit is onjuist.”

Beth knikte.

“Nu weet ik het.”

Vervolgens vertelde hij me hoe Stefan argwaan was